Görme engelli öğrencilerin bitmek bilmeyen yol çilesi


gorme-engelli-rumeysaGörme engelli okuma isteklisi iki çocuk 47 kilometrelik okul yolunda her gün sorunlarla başa çıkmaya çalışıyor.

Gaziantep’in Nizip ilçesinden kent merkezinde bulunan GAP Görme Engelliler Okulu’na eğitim görmek için gelen 10 yaşındaki Rümeysa Akkuş ile 7 yaşındaki Ahmet Efe Atoğlu’nun eğitim çilesi bitmek bilmiyor. Okullarına geliş ve dönüşlerde 47 kilometrelik yolda büyük sorun yaşayan Rümeysa ile Ahmet Efe, servis verilmesi noktasında yetkililerden yardım istiyor.

İlk derse sürekli geç kalıyor

Doğuştan görme engelli olan 3. sınıf öğrencisi Rümeysa Akkuş (10) ile beynindeki bir tümör sebebiyle görme özelliğini yitiren 1. sınıf öğrencisi Ahmet Efe Atoğlu (7)’nun yaşadığı sorun bitmek bilmiyor. GAP Görme Engelliler Okulu’nda eğitim gören Rümeysa ve Ahmet Efe, kent merkezine uzak ilçelerden Nizip’te ikamet ettiklerinden ötürü her gün 47 kilometrelik yolda yaşadıkları sorunların son bulmasını istiyor. Rümeysa, annesinin yardımı ile okula giderken, Ahmet Efe ise annesinin 10 aylık kardeşiyle ilgilendiği için yalnız okula gidiyor. Servis olmadığı için her gün okula dolmuşla giden öğrenciler, ilk derse sürekli geç kalıyor.

Kış aylarında daha fazla sorun yaşadıklarını ifade eden Anne Zekiye Akkuş, “Çilemiz saat 06.00’da başlıyor. Kızımla yürüyerek otobüs durağına gidiyor, buradan otobüsle Nizip Hükümet Konağı’na geçiyoruz. Gaziantep-Nizip dolmuşuna biniyor ve dolmuşun dolmasını bekliyoruz. Dolmuş dolduktan sonra Gaziantep’e gidiyoruz. İlk derse sürekli geç kalıyoruz.” ifadelerini kullandı. Saat 14.00’e kadar kızının dersinin bitmesini bekleyen anne Akkuş, akşam saat 18.00 civarında yalnız eve gidebildiklerini kaydetti.

Tek istedikleri okul servisi

Ahmet Efe’nin annesi Zahide Atoğlu ise servis konusu ile ilgili kendilerine yardım eli uzatılmasını istiyor. 10 aylık çocuğu olduğu için oğlunu okula götüremediğini belirten Atoğlu, şunları dile getirdi: “Servis olsa oğlumla okula bende giderim. Eşimin bir arkadaşı Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne servisçilik yapıyor, oğlum da onla birlikte gidip geliyor. Oğlumun okuldan gelmesi saat 19.00’u buluyor. Aklım sürekli Ahmet’te olduğu halde yapabileceğim hiç birşey yok. Yetkililer ve hayırseverlerden servis sorunumuz konusunda bizlere yardımcı olunmasını istiyorum.”

Gözleri görmemesine rağmen eğitim talebi bitmeyen Rümeysa ve Ahmet Efe’nin tek talebi okula rahatça gidebilecekleri bir servis olması.

Sosyal Platformlarda Beğen, Paylaş:

Bir Cevap Yazın